“Хорт хавдраар эндсэн болон хүнд өвчтэй хүүхдүүдийн ээжүүд” ТББ-аас 10 мянган ээжийн гарын үсгийг цуглуулах талаар мэдээлэл хийлээ.
Энэ үеэр ээжүүдийн төлөөлөл Б.Бадамцэцэг “Миний охин өнөөдөр ЭХЭМҮТ-ийн Эрчимт эмчилгээний тасагт байгаа. 2021 оны есдүгээр сард охиныг минь төрсний дараа коронавируст халдвар туссан гэж хүүхдээс минь тусгаарлаж, 14 хоногийн дараа уушгины хатгалгаа гээд Эх нялхас руу шилжүүлсэн.
Уушгины хатгалгаагаар 14 хоног эмчлүүлсэн охин маань зулайн эхогоор тархинд асуудалтай гэдэг нь оношоор баталгаажсан юм.
Өнөөдөр ЭХЭМҮТ-ийн сэхээн амьдруулах тасагт миний хүүхэдтэй хамт 20 хүүхэд байна. Өдөр ирэх тусам тус тасагт байгаа хүүхдийн тоо багасдаг ч амьд гарч байгаа нь ховор. Би сэхээн амьдруулах тасагт хүүхдээ хараад нэг сар орчим байхад нүдэн дээр минь 10 хүүхэд бурхан боллоо. Өмнөх шатны эмнэлгүүд нь хагалгаа хийгээд хачин болгочихсон хүүхдийг тэнд ажиллаж буй сэхээний эмч нар хэчнээн хичээгээд аварч чадахгүй байна. Монгол Улс ингэж хүүхдээ хаячихсан байгаад үнэхээр харамсаж байна. Яагаад Монгол гаднын мундаг тоног төхөөрөмжтэй эмнэлгүүд шиг эмнэлэгтэй болж, эмч нараа дэмжиж сургаад гадаад явж эмчлүүлэх шаардлагатай гээд байгаа тэр хагалгаануудыг эх орондоо хийж болохгүй байгаа юм бэ. Би сүүлийн дөрвөн сар охиныхоо эмчилгээнд зориулж хандивын аян өрнүүлж 40 сая төгрөг цуглуулсан. Миний охины эмчилгээнд нийт 140 сая төгрөг шаардлагатай буюу бусад хүүхдүүдийн эмчилгээний зардлыг бодвол харьцангуй бага. Би өнөөдөр хувиа бодоод ард түмнээсээ хандив гуйхад тэр мөнгө босчихно. Гэхдээ миний охиноос гадна өчнөөн хүүхэд эмчилгээний зардлаа олж чадахгүй, өвчнөө дийлэхгүйн улмаас амиа алдаж байгааг зүгээр хараад сууж чадахгүй.
Монголчууд хүчтэй учраас хандивын мөнгөөр зарим хүүхдийн эмчилгээний зардал босож байна. Гэхдээ өвдсөн хүүхдүүдийн ээж аав болгон заавал талбай дээр хандив гуйж, уйлж сууж байж гадаад руу явах эмчилгээний зардлыг олох ёсгүй шүү дээ.
Үнэнийг хэлэхэд, хүүхэд хэрвээ ургийн гажигтай төрж байвал төрөөс иргэдээ эрүүлжүүлэх бодлого баримталж ажиллах ёстой. Гэтэл төрснийх нь дараа ээжийн буруу мэт ярьдаг. Хүн тээж байгаа хойно эх хүн эрүүл хүүхэд гаргахыг л хүсэж, хичээнэ. Энэ байдлаараа байвал 3.4 сая хүн амтай Монгол Улс 2050 он гэхэд эрүүл хүүхэдгүй болно.
Хүүхдийн төлөө фондоос эхлээд хөрөнгийг юунд зарцуулагддаг нь мэдэгдэхгүй хүүхдэд зориулсан олон сан манай улсад байдаг. Тэгвэл Хүүхдийн төлөө фондод цугласан мөнгөнөөсөө эмчилгээнд явах шаардлагатай 48 гаруй хүүхдийн эмчилгээний зардалд өгөөч гэж хүсье" гэлээ.
"10 мянган ээжийн гарын үсэг цуглуулж НҮБ-д хандана"
Үргэлжлүүлэн "Монгол Улсад эм нь сонголтгүй, ЭМД-ийн хөнгөлөлт зарим чухал эмд үйлчлэхгүй байна. Үнэндээ чанаргүй эмээ л улсад шахаж байна
Би жирэмсэн байх хугацаандаа бүх шинжилгээг өгч, хяналтад орж байсан. Зүгээр л ураг орчмын ус ихдэлттэй гэж байсан. Гэвч яагаад тэнд ус ихдээд байсныг нь эмч нар судлах ёстой байсан.
Энэ нь эмч нарынхаа мэдлэгийг нь дээшлүүлж, тоног төхөөрөмжөө сайжруулах ёстойг харуулж байна. Монголд өчнөөн сайн эмч байгаа ч тэд гараараа оношилж чадахгүй шүү дээ.
Эх нялхаст хэвтэхэд малын хашаа шиг зургаан ээж хүүхэдтэйгээ нэг дор хэвтдэг. Дээр нь нэмээд нэг ханиадтай хүүхэд орж ирэхэд тэр өрөөн дэх бүх нярай ханиад хүрдэг. Ийм байж болохгүй.
Бид өнөөдрөөс 10 мянган ээжийн гарын үсэг цуглуулаад НҮБ-д хандана. Учир нь ганц миний хүүхэд биш өчнөөн хүүхэд өвчинтэйгөө тэмцэж байна.
Өнөөдөр эмийн сангаас гурван эм авахад л 80 мянган төгрөг хүрчихдэг мөртлөө тэр эмүүд нь томуу, томуу төст өвчнөө бүрэн дардаггүй, чанар муутай байдаг.
Нэг оношилгоо улсын эмнэлэгт хийлгэх болохоор хувийн эмнэлэгт хэдэн төгрөгөөр хийлгэ гээд эмнэлэг дамнуулаад явуулдаг.
Мөн Эрүүл мэндийн яамнаас 18 өвчний оношоор гадаадад өндөр өртөгтэй хагалгаанд орвол ирэхээр нь хэдэн сая төгрөг өгдөг юм билээ. Эцэг эхүүд хамаг юмаа зараад, орон гэргүй болоод өвчтэй хүүхдээ тэврээд гадаадыг зорьдог гэдгийг анхаарч, тэр мөнгөө явахад өгдөг болгож, тогтолцоогоо өөрчлөх хэрэгтэй.
Монгол Улс энэ мэт гажуудсан тогтолцоогоо өөрчлөхгүйгээр хүн буулгаад, жагсаал хийгээд ямар ч нэмэргүй.
Хятадын нэг мужаас ч бага хүн амтай Монгол Улс өвчиндөө дарлагдаж байна" хэмээн ярилаа.